arm. han-gc^.im `ich ruhe', han-gist `Ruhe' (-gi- aus *-kw|i-);
lat. quie:s, -e:tis `Ruhe', quie:-sco, -scere, -vi:, -tum `ruhen', mit Formans -lo- (wie germ. *hwi:l-) tranqui:lus, tranquillus `ruhig' (trans + kw|i:los);
got. eila, ags. hwi:l, ahd. (h)wi:la `Weile, Zeit', aisl. hvi:la `Ruhebett', hvi:ld `Ruhe', got. eilan `weilen, zo"gern, aufho"ren', ags. Hwa:la MN, ahd. wi:lo:n, -e:n `weilen, sich aufhalten';
aksl. pokojü `Ruhe', pokojo,, pokojiti `beruhigen', poc^ijo,, poc^iti `ruhen';
toch. Â s/a:te `reich' (: av. s^ya:ta- `erfreut');
lyk. tezi `Sarkophag' aus *kw|je:tis (?), Pedersen Lyk. und Hitt. 50.
References: WP. I 510, WH. II 406, Trautmann 124. Page(s): 638
|
Help | ||||||
|
|||||||