Lat. ornus `wilde Bergesche' (*os-en-os); cymr. acorn. onn-en, bret. ounn-enn `Esche', cymr. Pl. onn, ynn (urkelt. *onna: < *osna:); air. (h)uinnius, Dat. uinnsinn (*onn-ist-o:) ds. ; lit. u/osis f. , m. , lett. uo^sis m. , apr. woasis (*o:si-s; dazu illyr. -pannon. VN Osi, ON Osones); slav. *jasenü(*jasenú) m. in serb. jase^n, russ. ja/senü; mit k-Erweiterung: arm. hac.i `Esche', alb. ah `Buche' (*oska:); gr. 
`Buche, Speerschaft' (*
[
]
-?); ligur. ON 
`Eschenwald' (?); aisl. askr m. `Esche, Speer, Schiff', ags. sc (germ. *askiz), ahd. asc `Esche';
vgl. tscherem. os^ko `Esche'.