lat. ignis, -is m. `Feuer, Flamme, Licht, Glut' (*egnis);
lit. ugni\s f. (alit. auch m. , Specht KZ. 59, 2782), lett. uguns m. f. ds. ; das u stammt von aschwed. ughn `Ofen';
aksl. ognü m. `Feuer' (*ognis; i-St. , sekunda"r i_o-St. ), c^ech. ohen^ (ohne^), russ. ogo/nü (ognja/); u"ber c^ech. vy/hen^ f. `Rauchloch, Esse', skr. viganj m. `Schmiede', mit ganz unklarem Anlaut, s. Meillet Slave comm. 2 85, zuletzt J. Holub Struc^ny/ slovnik etym. jazyka c^eskoslov. 341.
References: WP. I 323, WH. I 676, Trautmann 334 f. Page(s): 293
|
Help | ||||||
|
|||||||