lat. cunctor `zo"gere, bin unschlu"ssig' aus *concitor Frequentativ zu *conco:, bzw. Ableit. vom Partiz. *concitos = ai. s/an|kita-;
aisl. h:tta `wagen' (*hanhatjan-), h:tta f. `Gefahr, Wagnis', ha:ski m. ds. (*hanhaskan-); got. st. V. ha:han (Pra"t. hai/ha:h) `ha"ngen, in der Schwebe lassen', aisl. hanga (Pra"t. hekk), ags. ho:n (Pra"t. heng), ahd. ha:han (Pra"t. hiang) `ha"ngen' (trans. ); got. schw. V. ha:han (Pra"t. ha:haida) `hangen', aisl. hanga, ags. hongian, ahd. hange:n `hangen' (intrans. ); Kausativ aisl. hengja, ahd. henge:n `ha"ngen'; ahd. mhd. henken `aufha"ngen' aus *hengjan, davon nhd. Henkel, schweiz. henkel `Tragriemen', vgl. mhd. hengel `Eisenhaken, Henkel'; dazu wohl ahd. ha:hila, -ala f. , mnd. hale n. `Kesselhaken' (*hanhilo:);
hitt. ga-an-ki (kanki) `ha"ngt'.
References: WP. I 382 f. , WH. I 307; vgl. oben k^a:>k- und keg-. Page(s): 566
|
Help | ||||||
|
|||||||